ข้อมูลสถานศึกษา

วิทยาลัยการอาชีพปะเหลียน
(Palian Industrial and community education College)
 
1.1  ข้อมูลเกี่ยวกับสถานศึกษา
          1.1.1  ประวัติวิทยาลัยการอาชีพปะเหลียน
                   เนื่องด้วยกระทรวงศึกษาธิการ  มีนโยบายขยายการศึกษาวิชาชีพให้กว้างขวางขึ้นเพื่อให้สอดคล้อง  และเพียงพอกับความต้องการของประชาชนในชนบทตรงตามความต้องการของตลาดแรงงานในท้องถิ่น  ตลอดจนก้าวทันการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมส่วนรวมของประเทศ  สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา  จึงตอบสนองนโยบายของรัฐบาล  โดยกำหนดโครงการจัดตั้งวิทยาลัยการอาชีพระดับอำเภอขึ้นในแผนพัฒนาอาชีวศึกษาระยะที่  7 (พ.ศ. 2535 - 2539) ขึ้น
                   ปะเหลียนเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตรัง  ที่มีความพร้อมทางด้านทรัพยากรธรรมชาติ  วัฒนธรรม สังคมและการขยายตัวทางด้านเศรษฐกิจ เป็นศูนย์กลางโครงการสำคัญๆในอนาคต อาทิ โครงการพัฒนาชายฝั่งทะเลภาคใต้ โครงการท่าเทียบเรือน้ำลึกและโครงการสามเหลี่ยมเศรษฐกิจ จึงทำให้ความต้องการกำลังคนด้านวิชาชีพมากขึ้น
                   วิทยาลัยการอาชีพปะเหลียน  ประกาศจัดตั้ง  เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม  2539  โดยดำริของ ฯพณฯ ชวน  หลีกภัย  ขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ(ปี 2537)และการประสานงานของข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ในจังหวัดตรัง  และชุมชนอำเภอปะเหลียน  เพื่อพัฒนาคนด้านอาชีพในระดับอำเภอ  ให้สอดคล้องกับแผนการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 7 โดยได้รับอนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่ปีงบประมาณ 2539 - 2541  ณ  พื้นที่  “ทุ่งจิกนม”  เลขที่ 89  หมู่ที่ 5  ตำบลท่าข้าม  อำเภอปะเหลียน  จังหวัดตรัง  มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้น  49  ไร่  3  งาน  73  ตารางวา
 
          1.1.2  ขนาดและที่ตั้ง
                   วิทยาลัยการอาชีพปะเหลียน  สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา  ตั้งอยู่เลขที่ 89หมู่ที่ 5  ตำบลท่าข้าม  อำเภอปะเหลียน  จังหวัดตรัง  มีเนื้อที่ทั้งหมด  รวม  49 ไร่  3 งาน  73  ตารางวา
 
          1.1.3  สภาพชุมชน เศรษฐกิจ และสังคม
                   อำเภอปะเหลียน  ตั้งอยู่ที่พิกัด  NH 927762 ห่างจากจังหวัดตรังไปทางทิศใต้ประมาณ 44กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 404 (สายตรัง-สตูล) และอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 1.050 กิโลเมตร ท้องที่ปกครองของอำเภอปะเหลียนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
                   อาณาเขต
                   ทิศเหนือ          ติดต่อกับอำเภอย่านตาขาว  จังหวัดตรัง
                   ทิศตะวันออก     ติดต่อกับอำเภอกงหรา  และอำเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง
                   ทิศใต้             ติดต่อกับอำเภอทุ่งหว้า  จังหวัดสตูล และทะเลอันดามัน
                   ทิศตะวันตก      ติดต่อกับอำเภอหาดสำราญ  และอำเภอกันตัง
         
ที่มาของชื่ออำเภอ  ปะเหลียน
                   มีผู้พยายามค้นหาความหมายและความเป็นมาของคำว่า “ปะเหลียน” จนกระทั่งปัจจุบันนี้ก็ยังหาข้อยุติไม่ได้ เพราะเมืองปะเหลียนมีประวัติยาวนานหลายชั่วอายุคนประกอบกับหลักฐานทางประวัติศาสตร์ก็ไม่สามารถค้นหาได้จึงเป็นเพียงแต่คำบอกเล่าต่อๆ กันมาและเป็นข้อสันนิษฐานที่พอจะรับฟังได้ คือ
—“ปะเหลียน” เป็นสถานที่ที่มีทรัพยากรมาก มาจากคำว่า “ปราเลียน” แปลว่า พบหรือ
เจอ และ “เหลียน”  แปลว่า  สิ่งที่มีค่า  เพี้ยนมาจากคำว่า เหรียญ  คือ ของมีค่า
— “ปะเหลียน” เพี้ยนมาจากคำในภาษามาเลย์จากเดิมว่า “ปราเลียน” แปลว่า ทอง
อย่างไรก็ตาม  แม้ว่าจะยังไม่มีผู้ใดทราบถึงความหมายอันแท้จริงของคำว่าปะเหลียน  แต่ปะเหลียนก็เป็นชื่อตำบลหนึ่งของอำเภอที่ติดต่อกับทิวเขาบรรทัดซึ่งกั้นแดนระหว่างจังหวัดตรัง  กับจังหวัดพัทลุง  ในสมัยก่อนชาวพัทลุงได้อพยพเข้ามาอยู่ในพื้นที่ตำบลปะเหลียนเป็นจำนวนมาก  สำหรับที่ว่าการอำเภอปัจจุบัน  ตั้งอยู่ที่บ้านท่าข้าม  หมู่ที่ 1 ตำบลท่าข้าม  ซึ่งสมัยก่อนเป็นท่าเรือสำคัญที่ใช้ติดต่อคมนาคมกับจังหวัดชายแดนฝั่งทะเลอันดามันและมลายูหรือประเทศมาเลเซียในปัจจุบัน
 
ลักษณะภูมิศาสตร์
อำเภอปะเหลียนมีพื้นที่  973.13  ตารางกิโลเมตร  (607,266.25  ไร่)  พื้นที่ตอนเหนือ
และตะวันออกเฉียงเหนือเป็นที่ราบสูงริมทิวเขาบรรทัด  ส่วนตอนใต้และตะวันตกเฉียงใต้ เป็นที่ราบชายฝั่งทะเลส่วนตอนกลางเป็นที่ราบ
 
ลักษณะภูมิอากาศ
เป็นแบบมรสุม  มี  2  ฤดู คือ  ฤดูฝนและฤดูแล้ง  อยู่ในช่วงระยะเวลาตั้งแต่เดือนพฤษภาคม
  - กุมภาพันธ์  อุณหภูมิเฉลี่ย  27   องศาเซนติเกรด  ปริมาณน้ำฝนประมาณ 1.500 มิลลิเมตรต่อปี  ฤดูร้อน  อยู่ในช่วงระยะเวลาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พฤษภาคม  อุณหภูมิเฉลี่ย  32  องศาเซนติเกรด  ปริมาณน้ำฝน  500 มิลลิเมตรต่อปี
 
การปกครองส่วนภูมิภาค
                   อำเภอปะเหลียนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น  ตำบล   หมู่บ้าน  ได้แก่
                    1. ท่าข้าม        (Tha Kham)              9        หมู่บ้าน
                    2. ทุ่งยาว        (Thung Yao)              7        หมู่บ้าน
                    3. ปะเหลียน     (Palian)                    14      หมู่บ้าน
                    4. บางด้วน      (Bang Duan)              6        หมู่บ้าน
                    5  บ้านนา       (Ban  Na)                 12      หมู่บ้าน
                    6.  สุโสะ         (Suso)                     11      หมู่บ้าน
                    7.  ลิพัง           (Liphang)                  7        หมู่บ้าน
                    8. เกาะสุกร      (Koh  Sukon)             4        หมู่บ้าน
                    9. ท่าพญา       (Tha Phaya)              4        หมู่บ้าน
                    10. แหลมสอม  (Laem  Som)             11      หมู่บ้าน
 
การปกครองส่วนท้องถิ่น   
          ท้องที่อำเภอปะเหลียน   ประกอบด้วย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น  12 แห่ง  ได้แก่
           1. เทศบาลตำบลท่าข้าม                    ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าข้าม
            2. เทศบาลตำบลทุ่งยาว                    ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทุ่งยาว
            3. องค์การบริหารส่วนตำบลท่าข้าม       ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าข้าม(เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลท่าข้าม)
          4. องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งยาว         ครอบคลุมครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าข้าม
(เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลทุ่งยาว)
          5. องค์การบริหารส่วนตำบลปะเหลียน      ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะเหลียนทั้งตำบล
          6. องค์การบริหารส่วนตำบลบางด้วน       ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางด้วนทั้งตำบล
          7. องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา        ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านนาทั้งตำบล
          8. องค์การบริหารส่วนตำบลสุโสะ           ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุโสะทั้งตำบล
          9. องค์การบริหารส่วนตำบลลิพัง            ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลิพังทั้งตำบล
          10. องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะสุกร     ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะสุกรทั้งตำบล
          11. องค์การบริหารส่วนตำบลท่าพญา      ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพญาทั้งตำบล
          12. องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมสอม   ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมสอมทั้งตำบล
 
ทรัพยากร
— ป่าไม้ อำเภอปะเหลียนมีพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติถึง 315,025 ไร่  หรือร้อยละ  42  ของพื้นที่อำเภอปะเหลียน แต่ในปัจจุบันป่าสงวนแห่งชาตินั้น ได้ถูกบุกรุกจับจองตัดไม้เพื่อเอาที่ดินไปทำการเกษตรไปมากแล้ว  ซึ่งในบริเวณป่าไม้นี้  มีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ  เช่น  น้ำตกโตนเต๊ะ   น้ำตกช่องเขาบรรทัด  ภูเขาเจ็ดยอด  น้ำตกพ่าน  เป็นต้น
— เต่าทะเล   ชาวบ้านตำบลเกาะสุการได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของการอนุรักษ์  มีการดูแลไข่เต่าที่มาฟักตัวบริเวณชายฝั่ง  นอกจากนี้ในบริเวณนี้ยังมีรังนกนางแอ่น  ซึ่งทางราชการจัดให้มีสัมปทานอยู่ที่เกาะเหลาเหลียง  เกาะเภตรา  ตำบลเกาะสุกร
— หญ้าทะเล    พื้นที่อำเภอปะเหลียนบางส่วนเป็นชายฝั่งทะเลและเป็นเกาะบริเวณทะเลน้ำตื้น  โดยเฉพาะชายฝั่งเกาะสุกร  เป็นพื้นที่ที่มีพันธุ์หญ้าทะเลขึ้นเป็นจำนวนมาก  จึงจำเป็นต้องอนุรักษ์เพื่อเป็นสถานที่วางไข่และเป็นแหล่งอาหารของสัตว์ทะเล
 
เผ่าซาไก
เงาะซาไก  หรือ  “มันนิ” ซึ่งแปลว่า พวกเรา   อาศัยอยู่ตามแนวทิวเขาบรรทัดในเขตตำบลลิพัง  และตำบลปะเหลียน   ทั้งหมดมีอยู่ประมาณ  30 - 35 คน  แบ่งออกเป็นกลุ่มทั้งหมด  4 กลุ่ม  มันนิใส่เสื้อผ้าแบบสมัยใหม่ที่ชาวบ้านบริเวณนั้นบริจาคให้  พูดภาษาไทยถิ่นใต้  ได้ชัดเจน  แต่ยังชอบอยู่ในป่า  มันนิถือว่าเป็นทรัพยากรมนุษย์ที่เข้าใจวิถีทางธรรมชาติในป่ามากที่สุดเผ่าพันธุ์หนึ่ง
 
เศรษฐกิจและสังคม
อาชีพ     มีการประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก   ดังนี้
  1. ยางพารา                       ร้อยละ  75
  2. ปลูกข้าว                        ร้อยละ  7
  3. ทำไร่                            ร้อยละ  3
  4. เลี้ยงสัตว์                       ร้อยละ  2
  5. ประมง                          ร้อยละ  8
  6. อุตสาหกรรม อื่นๆ             ร้อยละ  5
 
ธนาคาร     จำนวน   5  ธนาคาร   คือ   ธนาคารกรุงเทพ  จำกัด สาขาปะเหลียน  ธนาคารออมสิน ธนาคารไทยพาณิชย์  ธนาคารกรุงไทย  และธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร ตั้งอยู่ที่ตำบลทุ่งยาว    ทั้ง  5  ธนาคาร
ศาสนา
  มีผู้นับถือศาสนาอิสลาม           ร้อยละ  55.60
  มีผู้นับถือศาสนาพุทธ              ร้อยละ  44.40
  มีศาสนสถาน  ดังนี้   วัด จำนวน  9 วัด,   สำนักสงฆ์ จำนวน 8  แห่ง, มัสยิด จำนวน
40 แห่ง และศาลเจ้า  จำนวน  4  แห่ง
 
ประเพณีท้องถิ่น
  1. เทศกาลส่งท้ายปีเก่า   ต้อนรับปีใหม่
  2. เทศกาลกินเจ
  3. งานลอยกระทง
  4. เทศกาลไหว้พระจันทร์
 
 
ปรัชญา
 
     ทักษะล้ำ   กิจกรรมเด่น   เน้นคุณธรรม  นำชุมชน
 
วิสัยทัศน์
 
เน้นสถานศึกษาที่จัดการศึกษาที่มุ่งผลิตและพัฒนากำลังคนด้านอาชีวศึกษา ที่่มีคุณภาพ มีจิตอาสา เพื่อตอบสนองความต้องการพัฒนาประเทศ โดยยึดหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง
 
 
อัตลักษณ์นักเรียน นักศึกษา
          ทักษะเด่น เน้นจิตอาสา
 
เอกลักษณ์ของสถานศึกษา
          สร้างคน สร้างงาน บริการชุมชน
 
พันธกิจ
 
      1. จัดการศึกษาและฝึกอบรมวิชาชีพให้มีคุณภาพตอบสนองความต้องการของสถานประกอบการ และการพัฒนาประเทศ
          2. สร้างเครือข่ายความร่วมมือจัดการศึกษา
          3. ส่งเสริมการบริหารจัดการศึกษาโดยสร้างการมีส่วนร่วมและหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง
          4. ส่งเสริม พัฒนางานวิจัย สิ่งประดิษฐ์ นวัตกรรม และเทคโนโลยี       
          5. ส่งเสริมสนับสนุนศิลปวัฒนธรรม ชาติ ศาสนา ความเป็นไทย ประชาธิปไตย และสิ่งแวดล้อม


 
ทำเบียนผู้บริหาร
ลำดับ ชื่อ – สกุล ระยะเวลา
  1.  
นายกำจัด  บุญพันธ์ 2539 – 2540
  1.  
ว่าที่ รท.พงศักดิ์  สนั่นพัฒนพงศ์ 2540 – 2542
  1.  
นายเสรี  เมืองสง 2542 – 2547
  1.  
นายประสงค์  อยู่ทอง 2547 – 2550
  1.  
นายสุนทร  พลงรงค์ 2551 - 2552
  1.  
นายสำเริง  ฐานบุรี 2552 – 2552
  1.  
นายกำจร  ตันวัฒนา 2552 – 2553
  1.  
นายโสภณ  ชัยภักดี 2554 – 2556
  1.  
นายวิทยา ก่วนสกุล 2556 – 2557
  1.  
นายชนสรณ์ จิตภักดี 2557 – 2559
  1.  
นายเจนวิทย์ บุญช่วย 2559 – 2561
  1.  
นายพิมนศิลป์ ทัพนันตกุล 2562 - 2563
  1.  
นายเฉลิมศักดิ์ ทองเนื้ออ่อน 2563 - ปัจจุบัน
 
สีประจาวิทยาลัย :

          สีฟ้า – เลือดหมู   
          สีฟ้า  แทนค่า  ความเข้มแข็ง ความอดทน ความกล้าหาญ ความเสียสละ เป็นสีของท้องฟ้าที่มีอาณาจักรกว้างใหญ่ไพศาลไม่มีที่สิ้นสุด เพราะเป็นสีแห่งจักรวาล
          สีเลือดหมู  แทนค่า  ความอดทน เข้มแข็ง สีแห่งครูช่าง
 
 
   
th en